بارون   عشق   دوستی

باز مثل بچگي هام دلم هواي روزاي باروني رو كرده

روزايي كه شنيدن موسيقي بارون رو شيشه پنجره

وسوسه ام مي كرد كه بدوم و برم بيرون

 و خودم رو بسپارم به پاكي زلال قطره هاش

بچرخم و برقصم و از شادي دستام رو بكوبم به هم و

هم نوا با ملودي بارون منم فرياد بزنم :

بارون بارونه زمينا تر ميشه

دلم هواي بارون كرده

باروني كه با ترنمش بچگي كردم

بزرگ شدم عاشق شدم

... و دل كندم...

ترنم بارون تو گوش من هميشه

يادآور عشق و دوستي و محبت بوده

كاش بارون بياد تا همه كينه ها  ودشمنيها

رو از دلمون پاك كنه وببره

كاش بارون بياد تا آيينه دلمون رو صيقل بزنه

 و چهره واقعي دلمون رو نشونمون بده

كاش بارون بياد تا قدر هم رو بدونيم و

محبت رو ارزون نفروشيم

كاش بارون بياد

 تا قيمت دوستيها رو به ما يادآوري كنه

كاش ...كاش ...كاش

پس بيا مثل بچگي هامون با عشقي پاك

دست همو بفشاريم ودل بديم

به آيه هاي زلال بارون

تا ما هم خالص وناب بشيم

صدای عشق

دوباره صدای عشق را می شنوم

دوباره اورا می یابم ........

دوباره می رسد آن صدای ناز

که می برد از من هوش و نیاز

چون نسیم صبح می وزد آرام

می برد مرا به شهر رویا ها

همچو قاصد روزهای بارانی

در دلم می کند غوغا

می زند بانگ که من آمدم برخیز

صبح دولت دمید و در خوابی؟

دست در دست من می نهد با ناز

می برد به سادگی دل از برم, اما

خفته اینجا جسم بی جانم

همچو سنگی در ته دریا.....

کیست اینکه می رود تا اوج

بر بلندای قله آفاق

می دود در میان صحراها

می زند خویش بر تن دریا

عشق, عشق است که می آید

تا که ما را زغم رها سازد

تا نشیند به دل

که گوید باز

برخیز و بیا به جشن شادی ها

.........

جسم ما ناتوان ز فرداهاست

روحمان بر فراز باورها

پس بیا که سر فرود آریم

لب گشاییم و وصف او گوییم

تا که خفتگان به حق دانند

دل به آلودگی نیالایند

که عشق است و هیچ نیست جز او

وحده لا اله الا هو

.........................مجنون تز از مجنون......................

صدای عشق

دوباره صدای عشق را می شنوم

دوباره اورا می یابم ........

دوباره می رسد آن صدای ناز

که می برد از من هوش و نیاز

چون نسیم صبح می وزد آرام

می برد مرا به شهر رویا ها

همچو قاصد روزهای بارانی

در دلم می کند غوغا

می زند بانگ که من آمدم برخیز

صبح دولت دمید و در خوابی؟

دست در دست من می نهد با ناز

می برد به سادگی دل از برم, اما

خفته اینجا جسم بی جانم

همچو سنگی در ته دریا.....

کیست اینکه می رود تا اوج

بر بلندای قله آفاق

می دود در میان صحراها

می زند خویش بر تن دریا

عشق, عشق است که می آید

تا که ما را زغم رها سازد

تا نشیند به دل

که گوید باز

برخیز و بیا به جشن شادی ها

.........

جسم ما ناتوان ز فرداهاست

روحمان بر فراز باورها

پس بیا که سر فرود آریم

لب گشاییم و وصف او گوییم

تا که خفتگان به حق دانند

دل به آلودگی نیالایند

که عشق است و هیچ نیست جز او

وحده لا اله الا هو

.........................مجنون تز از مجنون......................

love... عشق

love... عشق

 میکنم و  اجازه نمی دم که دوباره من را

 تنها بذاره

همه درها روش می بندم و شبانه روز

 نمی خوابم .

چشم روی هم نمی ذارم و نگهبانیش

 را میدم.

اخه من یک بار طعم جدایی را

چشیدم .دیگه نمی تونم یک بار دیگه

تجربه اش کنم.

می ترسم که اجازه بدم از قصر

بیرون بره و مثل اون دفعه هزار سال

طول بکشه بر گشتنش.

توی یک اتاق شیشه ای میذارمش تا از

همه جای خونه قابل دیدن باشه.

وقتی که خوابید از همه طرف

 نگاهش میکنم . پایین  بالا  

چپ  و راست .

وقتی که خوابه واقعا دیدنش

خیلی لذت بخشه.

بیشتر از موقع دیگه ای

به ادم ارامش میده

اون صورت زیبا و معصومش.

ولی بهش میگم که عشق من به تو

شیشه ای نیست که با کوچمترین سنگ

 هجران قابل شکستن باشه.

عشق من با گوشت و خون من امیخته

 شده .

حتی روز محشر هم با من زنده میشه 

       و تا طبقه هفتم بهشت من را

همراهی میکنه.

توی بهشت خدا هم با اون همه نعمت

بازم

 من از خدا می خواهم که من را دوباره

عاشق کنه.

دوباره اون شور و حال عاشقی را به من

بده.

بازم من از خدا فقط و فقط اون را طلب

 می کنم.

برای ما دعا کنید

چند روز پیش خواب  دیدم که یک دختر با لباس عروس

یا یک لباس زیبای مجلسی در حال رقصیدن است.

نه روی زمین و نه در حضور  مردم.

بلکه بین زمین و اسمان بر روی حلقه ای

از اتش که به شکل یک ۵  چپه بود

 در حضور من می رقصید.

اون کسی نبود جز محبوب من .

همسر زیبا و مهربان و صبورم.

ابتدا چون فکر می کردم که معنای بدی دارد

از تعریف کردن ان  منصرف شدم

ولی وقتی که ایمیلی از او دریافت کردم

به فراست معنی انرا در یافتم.

 او نوشته بود که :

اری او در اتش عشق من داشت

 می سوخت همان طور که من

 در اتش عشق می سوزم.

((اتش ان نیست که از شعلعه ان خندد شمع

اتش انست که در خرمن پروانه زدند))

من مرد خیلی خوش شانسی هستم که فرشتهای

مثل اونو دارم.

صبور .فهمیده .مهربان .دوست داشتنی

زیبا .راستگو .پر تلاش .محبوب .عزیز

با وفا . با وفا .با وفا .با وفا .با وفا .

وفاار .وفادار . وفادار .وفادار .وفادار

که از یک کشتی دچار طوفان شده به جا مونده .

توی اقیانوس بیکران ،آواره و سرگردون بودم.

دوست داشتم که به ساحل برسم ولی امواج منو

بازیچه خودشون قرار داده بودند و مدام سر به

 سرم می ذاشتن . رطوبت و افتاب گرم هم سبب

 شده بود که دچار مرگ تدریجی بشم . بله من

آروم آروم داشتم می پوسیدم . ! ! !

اگه شما  خودتون رو به جای من بذارین

 فکر می کنید که در این شرایط من  چه آرزویی

می تونستم داشته باشم ؟ ؟ ؟

من  فقط وفقط یک آرزو داشتم. من آرزو می کردم

که توی این دنیا ،توی این اقیانوس قبل از اینکه به

کلی  نیست و نابود بشم ، به یک دردی بخورم

و یا به زبون شما انسانها عاشق بشم اخه من

از این احساس پوچی حسابی خسته شده بودم.

یک روز که توی همین فکر ها بودم و داشتم 

با  خدای خودم راز و نیاز می کردم . دیم که دریا

طوفانی شده و موجهای خبیث دارن  قوی و قویتر

 میشن تا باز یک کشتی را غرق کنند .

کشتی بزرگی  از کنارما در حال رد شدن بود

به نظر می آمد که کشتی قدرت مقابله با طوفان را

داره .همین طور هم بود ولی موجهای دست بردار

نبودند و مدام خود را به کشتی می کوبیدند .

بالاخره کشتی بدون هیچ حادثه ای رد شد و

من از یک

طرف خوشحال که موجهای پلید

تلاششان بی نتیجه ماند

و از یک طرف ناراحت که چرا باز من

سرگردانم پوچ و بی هدف .

توی همین خیالات باطل بودم که چیزی نظرم

را جلب کرد خودم را به طرف اون کشوندم و

 نزدیک و نزدیک شدم .

اوه خدای من  . . . این دیگه از کجا اومد . . .

دخترکی زیبا بر روی سطح آب شناور بود به هر

زحمتی بود خودم را به اون رسوندم و زیر دستاش

و سرش قرار گرفتم  و سعی کردم که با استفاده از

 حرکت آب  به سمت ساحل برم .خیلی عجیب بود

من داشتم به ساحل نزدیک می شدم. عجیب بود به

خاطر اینکه قبلا هزاران بار سعی کرده بودم که

خود را به ساحل برسونم ولی موفق نشده بودم

ولی حالا به راحتی داشتم همراه مسافرم به

سمت  ساحل

می رفتم و همه چیز هم به کمک من امده بود

حتی موجهای خبیث هم خواسته یا نا خواسته به

حرکت من به سمت ساحل شتاب دادند و من

سر انجام به ارزوی خود رسیدم و توی این دنیا به

یک دردی خوردم . دیگه برام فرقی نمی کرد که

دخترک می خواد با من چکار کنه .شاید مرا

 می سوزاند تا با گرمای من خودشو گرم کنه و یا

غذایی درست کنه  و شاید دوباره من را به دریا پرت

می کرد تا دوباره آ واره و سر گردان بشم و یا شاید

که فکر دیگه ای برای من داشت نمی دونم. . .

دیگه برای من فرقی نمی کرد که اون

می خواست با من چکار کنه .

ولی اگه از من می پرسید دوست داشتم که

عروسکی چوبی بشم که اون یک لحظه هم از من

جدا نشه هنگام خواب تا من را در اغوش نکشه به 

 خواب نره و صبح تا من بیدار نشم اونم

بیدار نشه. همیشه وهمه جا همراش باشم

 تا اگه دوباره لازم شد

خودمو فدا کنم تا اون کوچکترین صدمه ای نبینه.

شاید هم روزی فرشته مهربون امد و من را

 از شکل یک عروسک به یک انسان تبدیل کرد .

نمی دونم دیگه حالا همه چیز به دخترک

 بستگی داره.ولی هر کاری که با من بکنه باز هم من

 دخترک را دوست دارم. دوست دارم .  .  .

به درستی درک نکردم.

خواب دیدم که کنار دریا روی شنهای

ساحل دوتا اسب در حال دویدن بودند.

اسبی که جلوتر می دوید قرمز و اسب                       

پشت سری شیری رنگ بود.

دویدن این دو اسب در ساحل دریا همراه

 باصدای موج و بر خورد اب با ساحل

 و افتادن رد پای انها بر روی شنها

 صحنه جالبی را بوجود اورده بود.        

اسبها در ساحل می دویدندو هر

 ازچندگاهی که                                                                          

 موج می زد اب به پای انها بر خورد

 می کرد

 و گاه تا زانوی انها هم می رسید  

ناگهان اتفاقی افتاد اسبها

زمین   خوردند                                              

و در همان لحظه

موجی که زد تمام بدن اسبها راپوشاند .

اسبها بلند شدند و لی این بار

به جایاینکه در امتداد ساحل بدوند

 به طرف دریا شروع به راه رفتند کردند

اب همچنان بالا  می امد و تا جای زانو .

 سینه و سر اسبها رسید

 ولی انها همچنان به رفتن ادامه دادند

 تا کاملا در اب ناپدید شدند.

انها هم دل را به دریا زدند و هم وجودشان را  

خوش به حال انها که با هم دویدندند .

با هم زمین خوردند

با هم بلند شدند

و با هم راهشان را انتخاب کردند.

به درستی درک نکردم.

خواب دیدم که کنار دریا روی شنهای

ساحل دوتا اسب در حال دویدن بودند.

اسبی که جلوتر می دوید قرمز و اسب                       

پشت سری شیری رنگ بود.

دویدن این دو اسب در ساحل دریا همراه

 باصدای موج و بر خورد اب با ساحل

 و افتادن رد پای انها بر روی شنها

 صحنه جالبی را بوجود اورده بود.        

اسبها در ساحل می دویدندو هر

 ازچندگاهی که                                                                          

 موج می زد اب به پای انها بر خورد

 می کرد

 و گاه تا زانوی انها هم می رسید  

ناگهان اتفاقی افتاد اسبها

زمین   خوردند                                              

و در همان لحظه

موجی که زد تمام بدن اسبها راپوشاند .

اسبها بلند شدند و لی این بار

به جایاینکه در امتداد ساحل بدوند

 به طرف دریا شروع به راه رفتند کردند

اب همچنان بالا  می امد و تا جای زانو .

 سینه و سر اسبها رسید

 ولی انها همچنان به رفتن ادامه دادند

 تا کاملا در اب ناپدید شدند.

انها هم دل را به دریا زدند و هم وجودشان را  

خوش به حال انها که با هم دویدندند .

با هم زمین خوردند

با هم بلند شدند

و با هم راهشان را انتخاب کردند.

وقتی بارون میاد هرچه قدر که میتونی قطره های  بارون روبگیری منو

 دوست داری هرچه قدر که نمی تونی بگیری من تو رو دوست دارم ۰

آروم بخواب عروسکم

خزون یه روز تموم میشه

رنگ سیاه سر نوشت

آبی آسمون میشه

پشت کدوم، لبخند خود

پنهون می کردی غم تو

بازی تلخ سرنوشت

در آورده هق هق تو

چشماتو آهسته ببند

غصه ها تو بسپر به باد

تلخیهاش و بریز کنار

شادی هاش و نبر ز یاد

ناله نکن،اشکی نریز

زندگی تنها دو روزه

شروع کنی با غصه هاش

آدم تا آخر می سوزه

یادت بمونه عاشق شدن

یه دل دیونه می خواد

حتی اگه بشکن دل

آدم صداش در نمی یاد

گريه كردم ‚ گريه كردم اما دردم  نگفتم

تكيه دادم  به  غرورم ‚ تا ديگه از پا نيفتم

اولين  فصل شكستن ‚ آخرين  خدانگهدار

 دست  تكون  دادن آخر توي  اون كوچه ي  خلوت

 بغض بي وقفه ي آواز  ‚  واژه هاي  بي مروت

بوته ي  ياس  ديگه اون عطري  كه دوست داشتي نداد

كوچه ي آشتي كنونم   دلها رو آشتي نداد

من  به قله  مي رسيدم ‚  اگه هم ترانه بودي

صد تا سد رو مي شكستم  ‚  اگه  تو بهانه  بودي

  با تو  پيسوز ترانه  يه چراغ  شعله ور بود

 

.... شبها بي هراس  خنجر ‚  واژه ها  شعر دوباره

  خبر بود لحظه ها چه عاشقانه ‚  قاصدك  چهخوش

  كوچه ها  بدون بن بست  آسمون پر از ستاره

 

تو کی هستی که نگاهت ، مثل قصه پر رازه ؟
تو کی هستی که تو این شب ، نفست غیر مجازه؟
تو کی هستی که با اسمت ، پشت سایه ها می لرزه؟
تو کی هستی که حضورت ، واسه من تنها نیازه؟
با منی مثل خود من ، مثل تن مثل یه پیرهن
اما بین دستای ما ، فاصله دور و درازه
بذار از تو گر بگیرم ، بذار آفتابی بمیرم
آخه این کولی یه عمره ، واسه تو ترانه سازه
با تو فردا رو می بینم ، سیب خورشید رو می چینم
با تو من صد تا کتابم ، پرم از شعرهای تازه
چه نگاه بی نقابی ، چه ترانه های نابی
انگاری تموم دنیا ، توی اون چشمای نازه
با منی مثل خود من ، مثل تن مثل یه پیرهن
اما بین دستای ما ، فاصله دور و درازه
بذار از تو گر بگیرم ، بذار آفتابی بمیرم
آخه این کولی یه عمره ، واسه تو ترانه سازه...

omidvaram khoshetoon oomadeh bashe

felan 

قطرات باران مهر شما

omidvaram khoshetoon oomadeh bashe

felan 

قطرات باران مهر شما

اينم فقط به خاطر دل غمگين خودم چون غروب هميشه دلگير

اين بود عکسای امروزم

اميدوارم خوشتون اومده باشه

بازم ميبينمتون

تا بعد

خدا نگهدارتون باشه

عشق يعني وقتي با هم مشكل پيدا ميكنين به حرفاي هم خوب گوش بدين

عشق يعني وقتي تو انتخابت شك نداري

عشق يعني كم كردن فاصله ها

  او هستی من است که آینده دست اوست  

در ورقـــــــهاي تقويم ، انتظار رسيدن چنين روزي ،چقدر زيباست ،

حسي به رنـــــــگ سرخ ، سرخي قلبهايي كه بهم هديه مي دهيم ،

حس بودن ، بــــــــودن فقط براي يك نفر ،

بودن براي كــــسي كه دنياي آرزوهايت را ، در عالم دستانش مي سازي ،

كسي كه عزيزتـــــــرين است

چه نقشه هايي كه بـــــــــــراي رسيدن چنين روزي نكشيده اي ،

احساس چنين روزي ، قـــــــــابل وصف نيست

احساس چنين روزي ، احســــاس بودن دنيا ، فقط و فقط براي تو و همه عاشقاس !

امروز .....چقدر زيباســـــــــــت !

امروز مي تواني همه حرفهـــــــايي كه مدتهاست گوشه قلت خونه كرده ،

يكجا بهش هديه كــــــــني ،

مـــــــي توني بهش بگي

 :
نـــــــازنينم ! به اندازه هـــــــــمه دنياي من و تو ،

 دوستت دارم !!

دوستم بدار, دوستم بدار

و بگو كه دوستم داري

خرابه خرابه خرابه

مثل تموم بختا بخت منم تو

خوابه خوابه خوابه

سنگ صبورم اینجا طاقت غم

نداره نداره نداره

طاقت اینکه پیشش گریه کنم

نداره نداره نداره

حالی واسم نمونده...

دنیا برام سرابه

سرابه سرابه سرابه

داد میزنم که ساقی

میخونه بی شرابه

یادی نکردی از من

 رسم رفاقت اینه

اشکی برام نریختی

عشق و صداقت اینه

دشمن راه دورم

درد دلم زیاده

جاده بجز جدایی

هیچی به من نداده

                                 به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه

 یه وقتی که من نبودم بی خبر از اینجا نری

                                       بدون یه خدافظی پر نزنی تنها نری

یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه

                                   فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

اگه بری شبا چشام یه لحظه ام خواب ندارن

                                     آسمونای آرزو یه قطره مهتاب ندارن

راستی دلت میاد بری؟ بدون من بری سفر؟

                                   بدش فراموشم کنی برات بشم یه رهگذر؟

اصلا بگو که دوست داری اینجور دوست داشته باشم؟

                                   اسم تو رو مثل گلا تو گلدونا کاشته باشم؟

حتی اگه دلت نخواد اسم تو , تو قلب منه

                                    چهرهء تو یادم میاد وقتی که بارون میزنه